"Michael Job Centre", Coimbatore - India
Bij aankomst op de luchthaven van Coimbatore in Zuid India. Wat waren we blij verrast dat onze vriend broeder Job samen met broeder R.K. Paul ons ophaalden van het vliegveld
Op 31 januari j.l. vlogen Efi en ik, samen met onze vriend en cameraman Jeroen Elferink via Milaan naar Bombay (Mumbai). We moesten de hele nacht bivakkeren op de luchthaven om vervolgens 's morgens om 18.30 uur met een binnenlandse vlucht te reizen naar Coimbatore in Zuid India. Vermoeid en bezweet liepen we met onze koffers naar buiten en wat waren we verrast dat onze vriend, broeder Job met een chauffeur ons persoonlijk opwachtte.
Na een aantal kusjes, stevige hugg's en een bloemenkrans om onze nekken reden we met een grote air-conditioned auto naar het meisjes weeshuis in het Michael Job Centre in Sulur. Toen we de poort binnen kwamen rijden stonden al tientallen meisjes naar ons te zwaaien, glimlachend van oor tot oor! Er werd een hele optocht en een serenade aan ons opgedragen van de allerkleinste kinderen, in schooluniform, tot en met de tieners en de jongedames die studenten zijn van de College!!
Wat een glorieus onthaal. We waren echt ontroerd bij het zien van ongeveer een kleine 400 kinderen en jongeren. Er werd mij gevraagd of ik iets wilde zeggen en Efi om een paar liedjes te zingen het grote plein op een soort podium in de brandende (ochtend) zon......
Linksboven, evangelist Arjan Knevel brengt de boodschap speciaal voor de kids. rechtsboven Efi uit samen met Rika haar hechte vriendschap met br. Job en z'n vrouw Mary. links onder de kids luisterden aandachtig naar het getuigenis van Jeroen. rechts onder efi zingt een speciaal lied in de John Jobhal voor de lunch.
Van vrijdagmorgen tot zondagmiddag waren we te gast bij broeder Job en werden gevraagd om een paar diensten te leiden d.m.v. prediking en zang. Ook onze onbevangen en grappige Jeroen was al gauw in trek bij de kinderen en wat hebben we met die meiden gelachen en een gekheid gemaakt. Tijdens een van onze diensten in de Conferentiehal vroeg ik Jeroen of hij een getuigenis wilde geven en iets wilde zeggen over z'n bekering. Jeroen gaf een pakkend getuigenis hoe God hem uit de 'shit' van deze wereld getrokken had en hem redde en reinigde en genas door het Bloed van Jezus!! Je kon een speld horen vallen! We hadden een paar fantastische dagen waar we ook voor veel kinderen persoonlijk konden bidden!!
De meiden staan in de rij om iets leuks te bemachtigen.
Links..o, wat een leuke kleurige haarspelden zitten in die plastic zak. rechts de Nederlandse Arie uit Sliedrecht die samen met z'n vrouw een jaar werkzaam is bij de kinderen krijgt onder een luid gelach van de andere meisjes ook iets leuks voor in z'n haar.
Efi samen met onze vriend en manager Thomas George in een winkel waar de kadootjes voor de meiden werden gekocht. de eigenaar op de achtergrond denkt, ik heb nog nooit zulke goede zaken in 1 dag gedaan....
Ook had Efi nog een brilliant idee. Efi wilde alle meisjes trakteren op een leuke, kleurige haarspeld of diadeem. We gingen een keer naar de stad Coimbatore met John de chauffeur en kochten ongveer 400 kadootjes. De volgende dag na de ochtenddienst konden de meiden naar voren komen om iets uit te zoeken. Wat waren ze blij en wat hebben we gelachen.
Altijd lachen en dollen met die meiden....
Toen we na 3 dagen weer de poort uitreden stonden veel kinderen, vaak met traantjes in hun ogen te zwaaien naar Efi, Jeroen en mij. Wat een grandioze tijd hadden we en wat konden we de kinderen 3 dagen lang en gezellige leuke tijd geven. Bid voor de 316 meiden van het Michael Job Centre. We waren nu klaar voor de 2 grote conferenties....
