Door: Arjan Knevel

Op 12 november 2007 vertrokken Efi en ik samen met cameraman Jeroen Elferink en organisator Jan Piet, verbonden aan Stichting LAFJOETOE naar het kinderdorp Namugongo in Kampala. We waren door onze vriend Jan gevraagd om een CD/DVD project op te nemen. Kort daarvoor hadden we in de studio van Paul Versteeg in Vlaardingen 12 schitterende nummers opgenomen. Uitgerust met filmapparatuur, snoeren, CD's etc, vertrokken we naar Afrika. In totaal bezochten we 3 weeshuizen. Wat waren de kinderen blij toen ze ons zagen. De 1e dag keken ze nog wat onwennig naar ons. Ze dachten wellicht, wie zijn die 4 musketiers uit Holland... maar al gauw was het 'ijs gebroken' en  waren de kinderen snel 'door het dolle'.

Een rondleiding door het kinderdorp. Gert en Esther uit Nederland zijn verantwoordelijk voor het 'reilen en zeilen' van het kinderdorp. Het viel ons op hoe keurig alles verzorgd is. Er staan scholen, speelattributen, aparte slaapzalen voor de meisjes en de jongens, een grote kerkzaal, inclusief een kliniek met een tandartspraktijk. Ook de mensen uit het omliggende dorp zijn welkom en er is een afdeling voor vrouwen die daar kunnen bevallen. Het was de regentijd en ondanks de hitte en overvloedige zonneschijn, stortte het ook regelmatig van de regen. 

Wat hebben we gelachen, maar ook stonden regelmatig de tranen in onze ogen bij het horen van de achtergrondverhalen van de jongens en meisjes. Ondanks dat we alle 4 van karakter verschillen hadden we 1 ding gemeen, liefde en bewogenheid voor de weeskinderen. We voelden ons zo bevoorrecht om dit te mogen doen. De Here Jezus zegt: "Wie een kind ontvangt in Mijn Naam die ontvangt Mij…" Dit hebben we echt ervaren en ook op zondagmorgen toen we in de samenkomst mochten dienen, waren we geroerd bij het horen en zien hoe al de kinderen de Here aanbaden. We hebben waardering voor het Nederlandse echtpaar Gert en Esther ten Boom die samen met hun 5 kinderen ruim een jaar geleden vertrokken om zich over de kinderen te ontfermen. Het kinderdorp is gelegen op een prachtige locatie en de vegetatie is adembenemend. Het gebeurde een paar keer toen we in ons gastenverblijf op het terras even zaten uit te blazen, dat we in de tuin apen zagen lopen.

Het werd een gezegende tijd. We moesten met elkaar hard werken, maar we kwamen niet om te luieren. Onze missie was om een project op te nemen zodat straks door de verkoop van de DVD/CD's, we het Kinderdorp kunnen zegenen met de financiën die ze zo hard nodig hebben.

Het werd een dolle boel. Efi zong een liedje terwijl de kinderen achter haar met z'n allen in een klimrek van touwen allerlei capriolen uithaalden en meezongen. Het liedje: "We have a great big God(o)" werd een absolute topper. Ze kenden dat liedje niet, maar kinderen leren snel en al gauw zongen ze, inclusief de bewegingen, het lied perfect mee!! Ook filmden we op locatie. Onvergetelijk was toen we filmden op een grote fruit en groentemarkt. Jan had gevraagd aan een eigenaar van een muziekwinkeltje of we de soundtrack CD in zijn grote CD-speler mocht afspelen. Even later bralden door 2 grote luidsprekers onze liedjes, terwijl we tussen de mensen onze nummers zongen. Iedereen kon ons horen.

Al gauw hadden we heel wat mensen om ons heen staan. Een paar mensen kwamen naar me toe om te vragen of ik voor ze wilde bidden, wat ik heerlijk vond om te doen. Ook een man achter mij met 1 been op krukken vroeg: "Pastor can you pray for me"... Toen we ons liedje zongen: "Because He lives, I can face tomorrow" kwamen enkele vrouwen bij ons staan en zongen het refrein met ons mee. Een lach en een traan!!

Onvergetelijke momenten op die groente en fruitmarkt in Kampala. De mensen waren soms tot tranen toe geroerd als je gewoon zei: "O, we love Uganda, we love the people here." Een stukje liefde tonen maakt zoveel los. We hadden een geweldige tijd en Jeroen maakte schitterende opnames. 

Efi heeft het er maar druk mee. De kinderen, maar ook de grotere meisjes vonden het allemaal zeer interessant en deden van harte met Efi mee.

Wat ook bijzonder was, was dat we een liedje van Efi filmden bij de watervallen waar de rivier de Nijl ontstaat. Efi zong namelijk een (nieuw) lied dat heet: "Drinking from the springs of living water". Het was in de namiddag en de zon begon al te zakken toen Efi onder toeziend oog van onze vriend en Jeroen dat mooie lied zong met achter haar een geweldig mooi gezicht op de watervallen van de Nijl. We lieten ons vertellen dat de Nijl een van de langste rivieren ter wereld is. De Nijl is ongeveer 5000 km lang en eindigt in Egypte.   

Toen we de CD speler wilden gebruiken om te playbacken kwamen we er tot onze grote schrik achter dat de nieuwe batterijen leeg waren. "Toevallig" stond daar een klein huisje, "toevallig" was er iemand thuis en "toevallig" had die meneer electriciteit. Niet-toevallig werd het een geweldige opname.

In het kinderdorp staan 2 gastenverblijven. Piet en Jeroen hadden een huisje en Efi en ik. Elke avond zaten we onder het genot van een drankje lekker te relaxen en namen we het programma voor de volgende dag door. 's Avonds is het lekker koel, overal hoorden we de krekels tjirpen, tot ineens angst en paniek uitbrak. (We dachten dat er een helikopter landde met koningin Elisabeth er in). De Engelse vorstin zou namelijk net in de tijd dat wij er waren een bezoek brengen aan Oeganda.

Even later kwamen we er achter dat het geen helicopter was en ook geen prins Charles, maar de rustverstoorder was een enorme grote tor!! In paniek rende Efi naar binnen en keek door de ramen. Jan Piet was vol moed en geloof en pakte snel een Afrikaanse bezem. Ik stond erbij en keek er naar en dacht: "Liever die tor op het terras dan in m'n bed". Later hebben we erg gelachen!! Wat een helden...