Dag 2, 31 juli
livingwate | 8-8-2009 22:39
Na het ontbijt werd ons verteld dat we vandaag nog vrij waren en dat morgen ons programma zou beginnen. Heerlijk!! 
Ze zeiden dat we, al zou het maar voor 1 keer zijn, beslist naar een Hindu lijkverbranding moesten gaan waar dagelijks ongeveer 200 lijken worden verbrand. Daar zouden we zien hoe Hindoes hun geliefden vaarwel zeggen. We stonden niet te springen, maar onze nieuwsgierigheid gaf de doorslag om er toch naar toe te gaan. We reden met onze chauffeur in ons busje naar deze plaats, net even buiten Kathmandu. We stapten uit de auto en liepen met Disshan, de broer van Philip Fisherman en onze chauffeur Suman naar de plaats. In de verte zagen we de rook al omhoog komen en overal waren kleine open-air winkeltjes die allerlei snuisterijen en bloemen etc. verkochten. Eigenlijk is het een bizar idee dat een grote plaats aan een ’heilige’ rivier waar mensen hun doden verbranden tevens een trekpleister is voor toeristen. Overal zagen we hindoetempels waar ook weer de priesters hun werk verrichten. Er waren veel mensen aanwezig en op een gegeven moment waren wij er getuige van hoe een overledene werd verbrand. Na het ritueel wordt het as in de rivier gegooid. Als evangelist speelden allerlei gedachten door me heen. Maar er waren 2 dingen waaraan ik moest denken, ten 1e kreeg ik een diepe bewogenheid voor de Nepalese mensen die de Here niet kennen en ten 2e dacht ik wat een enorme genade het is dat ik mag weten dat ik gekocht ben door het Bloed van de Here Jezus en dat ik mag weten dat ik door Hem Eeuwig leven heb ontvangen.
Ze zeiden dat we, al zou het maar voor 1 keer zijn, beslist naar een Hindu lijkverbranding moesten gaan waar dagelijks ongeveer 200 lijken worden verbrand. Daar zouden we zien hoe Hindoes hun geliefden vaarwel zeggen. We stonden niet te springen, maar onze nieuwsgierigheid gaf de doorslag om er toch naar toe te gaan. We reden met onze chauffeur in ons busje naar deze plaats, net even buiten Kathmandu. We stapten uit de auto en liepen met Disshan, de broer van Philip Fisherman en onze chauffeur Suman naar de plaats. In de verte zagen we de rook al omhoog komen en overal waren kleine open-air winkeltjes die allerlei snuisterijen en bloemen etc. verkochten. Eigenlijk is het een bizar idee dat een grote plaats aan een ’heilige’ rivier waar mensen hun doden verbranden tevens een trekpleister is voor toeristen. Overal zagen we hindoetempels waar ook weer de priesters hun werk verrichten. Er waren veel mensen aanwezig en op een gegeven moment waren wij er getuige van hoe een overledene werd verbrand. Na het ritueel wordt het as in de rivier gegooid. Als evangelist speelden allerlei gedachten door me heen. Maar er waren 2 dingen waaraan ik moest denken, ten 1e kreeg ik een diepe bewogenheid voor de Nepalese mensen die de Here niet kennen en ten 2e dacht ik wat een enorme genade het is dat ik mag weten dat ik gekocht ben door het Bloed van de Here Jezus en dat ik mag weten dat ik door Hem Eeuwig leven heb ontvangen.
