Honger en dorst in Pakistan!

Van 23 t/m 27 maart 2009 was ik op uitnodiging van mijn vriend Mattheus van der Steen met nog een aantal mensen in Pakistan. Pakistan stond nooit op m'n lijstje. Het is een gesloten land voor het evangelie, regelmatig worden er aanslagen gepleegd op kerken en de christenen hebben het er heel moeilijk. Ook op politiek gebied is het erg onrustig. Pakistan is een broeinest waar terroristen actief zijn. We lieten ons vertellen dat er in Lahore (noord-oosten van Pakistan) een aantal gebouwen worden gebruikt waar jongeren worden opgeleid tot zelfmoordterroristen.

Van iedere dag in Pakistan zijn 4 film-compilaties gemaakt, die op YouTube staan.

Je kunt deze filmjes eenvoudig bekijken door HIER te klikken!

Vlak voor de campagne belde Mattheus me op om te vragen of ik samen met Jeroen Elferink mee wilde gaan om te spreken tijdens een grote voorgangersmeeting en tijdens een avondcampagne. Direct voelde ik om te gaan en Mattheus bij te staan. Wat een uitdaging!! Zonder na te denken zetten we onze blikken op oneindig en gingen aan de slag. We moesten als een speer de visa regelen bij de Ambassade van Pakistan. Het ging beslist niet zonder strijd want we zouden op de luchthaven van Bahrein, Mattheus, Bram en Danielle ontmoeten. Toen Jeroen, Maria en ik op hun wachtten, kreeg ik een telefoontje van Mattheus dat ze al in Amsterdam hun vlucht hadden gemist vanwege een enorme file en werkzaamheden aan een brug bij Muiden. Ze zouden een dag later komen.

Toen we even later op de luchthaven van Lahore arriveerden werden we opgehaald door Bischop Jacob die alles had georganiseerd. Later werden we in een beveiligde auto opgehaald om te spreken op een voorgangers conferentie waar zo'n 700 voorgangers en hun vrouwen aanwezig waren. Ik werd gevraagd om die maandag twee keer te spreken en ondanks dat het voor wat vreemd was om zonder Efi of Mattheus de conferentie te leiden, voelde ik toch een heerlijke vrijmoedigheid en zalving van Gods Geest om deze lieve gemeenteleiders die het moeilijk hebben te zegenen!! Wat me opviel was dat er in Pakistan een enorme honger en dorst is naar de Aanwezigheid en het Woord van God.

De Campagne avonden

Ook de 1e campagneavond werd erg bijzonder. Samen met Jeroen Elferink die zou filmen en Maria Hofstede die zou spreken tijdens een vrouwenmeeting reden we naar de open vlakte. Ik ben niet te trots om toe te geven dat ik, ondanks dat ik een geloofsman ben, bang was. Je realiseert je ineens hoe kwetsbaar je in zo'n land als Pakistan bent. Maar Bischop Jacoup stelde ons gerust en vertelde dat het terrein was afgezet met muren van zeildoeken en er rondom het terrein tientallen politiemensen met pistool paraat stonden. Ook in de donkere gebouwen aan 1 kant van het terrein stond politie om ons te beschermen voor terroristische aanvallen. Zelfs rondom het podium stonden politiemensen met hun vinger op de tricker van hun pistool om de boel constant in de gaten te houden.

We werden onthaald als echte Ambassadeurs van Jezus!! Terwijl we naar voren liepen juichten de mensen en gooiden rozeblaadjes over ons heen, hetgeen een typische Pakistaanse traditie is!! We wisten niet wat we zagen. Ongeveer 7000 mensen waren gekomen om het Woord van God te horen en de Heilige Geest in actie te zien. Jeroen, Maria en ik kregen als een welkoms- ceremonie een Pakistaanse hoed overhandigd. Na een onwijs gave en zeer luidruchtige zangdienst vroeg ik Jeroen om z'n getuigenis te geven en te vertellen wat de Heer in het bijzonder de laatste 3 jaar voor hem gedaan heeft. De mensen waren tot tranen toe geroerd en duizenden werden gezegend. Daarna bracht ik een korte Boodschap over Gods liefde, geopenbaard in Christus. Ademloos luisterden de mensen. Toen ik een bekeringsoproep deed gingen ongeveer 700, met name jonge mensen staan om een beslissing te nemen om de Here Jezus aan te nemen. Ook jongetjes en meisjes van rondom de 10 jaar baden soms onder tranen en met hun armen omhoog dat krachtige zondaarsgebed. Heerlijk!!

Slideshow Pakistan

Dag 2 en 3 in Pakistan

De volgende dag, dinsdagmorgen kwamen Mattheus, Danielle en Bram aan op de luchthaven van Lahore. Wat heerlijk dat we een paar uur later elkaar ontmoetten in de lobby van ons hotel. He, he, het team was compleet. We reden met elkaar naar de 2e dag van de pastors conferentie. Het was steengoed. Bram Oosterwijk bracht een zeer indringende boodschap over het hart van de Vader voor de wezen en weduwen. Velen werden gezegend! Ook Mattheus had een verfrissend Woord over opwekking en transformatie en over een 'Bloodwashed Pakistan'. Velen honderden mannen en vrouwen werden gezegend en bemoedigd in hun wandel met de Heer!!

Maar de duivel en z'n handlangers waren ons niet vergeten. Toen gebeurde er iets vreselijks. De volgende dag begon het in de middag onbedaarlijk te regenen en zwarte wolken trokken over Lahore. Het begon te waaien,te regenen en te onweren en in een mum van tijd veranderde de campagnegrond in een moeras. Alle stoelen waren doordrenkt, kleden waren onder de modder, het tentzeil boven het podium scheurde bijna in stukken. Wat zielig voor al die lieve mensen die als vrijwilligers zo hard hadden gewerkt. Als gevolg van de weersomstandigheden gelastte Bischop Jacoup de 3e campagneavond af. Maar we lieten onze vreugde niet roven. We gingen heerlijk met elkaar bidden en proclameerden over de vorst van Lahore en de demonen dat Jezus Heer is!! Daarna gingen we heerlijk naar een Pakistaanse KFC! (Die hebben ze daar ook).

De volgende campagneavond werd bijzonder. Mattheus was niet meer te houden en kon niet wachten om de mensen te zegenen met het Woord en te vertellen dat de duivel een leugenaar is en dat hij met z'n 'vriendjes' deze campagne nooit en te nimmer konden vernietigen!! De Kracht van Gods Geest was voelbaar aanwezig en velen lieten hun tranen de vrije loop. Ook bij de bekeringsoproep van Mattheus kwamen er zo'n 700 mensen tot Jezus!! Er werd voor de zieken gebeden en een aantal mensen getuigden over hun genezingswonder.

Donderdag zou de laatste campagneavond zijn geweest, maar omdat de vijand een avond van ons had geroofd, besloot Mat om op vrijdagavond ook nog een dienst te doen. Dat was geloofswerk, want dezelfde nacht zou het vliegtuig weer vertrekken naar Amsterdam.

Vrijdagavond campagne

Omdat vrijdagavond een ingelaste avond was dachten we dat er veel minder mensen zouden zijn, maar toen we onder begeleiding van veiligheidsmensen over de campagnegrond liepen om naar het podium te gaan, zagen we tot onze verbazing dat ruim 7000 mensen gekomen waren. Het werd geweldig. Mat predikte over Stefanus die, terwijl hij gestenigd werd niet de stenen zag, maar de levende Opgestane Jezus!! Later riepen we met elkaar de Heilige Geest aan en op een gegeven moment viel de Heilige Geest over de mensen. Dit was echt Pinksteren!! Daarna moesten Mattheus, Bram en Danielle de campagne snel verlaten om zich klaar te maken voor de reis naar Holland. Daarna nam ik het over, want we hadden aangekondigd dat de laatste avond ik voor onvruchtbare echtparen zou bidden die een kinderwens hebben en voor de zieken. De zalving ging gewoon door en was niet te stoppen. Vele mannen en vrouwen, sommigen onder tranen liepen naar het podium en ik legde hun de handen op, verbrak vloeken uit het voorgeslacht en gebood genezing in baarmoeders en genezing van mannen. Ook de zieken werden bediend en de Heer deed ongelofelijke fijne dingen!! Toen Jeroen en ik even later, vermoeid en bezweet onze hotelkamer binnenliepen, vielen we huilend in elkaars armen en dankten de Heer voor zo'n overwinnning en zo'n glorieuze tijd in Pakistan!! Toen ook wij een paar uur richting luchthaven werden gebracht om een andere vlucht te nemen werden we zeer verrast door onze Jezus, want wat gebeurde er????

Aan alles komt een einde...

Zichtbaar vermoeid tjekten we in en de meneer die ons hielp was zo aardig. We vertelden dat we voor de 1e keer in Pakistan waren en verliefd zijn geworden op de mensen en het land en beslist weer terug wilden komen. Dat raakte hem!! Hij pakte z'n pen en begon op onze instapkaarten te schrijven. Met een glimlach op z'n gezicht wenste hij ons 3-tjes een fijne, comfortabele vlucht. Toen we de airbus binnenliepen werden we door een aardige stewardess van Gulf Airlines begeleid naar 3 riante stoelen in de 1e Class!!!!!! We realiseerden ons dat het een knipoogje van de Heer was. Na een glas champagne en wat nootjes vielen we als een blok in slaap en werden na ongeveer 4 uur wakker in Bahrein.

Thank you Jesus for Your friendship!!